#: locale=mk
## Media
### Title
panorama_77014EB2_70D4_5ED7_41D4_10FFCF072C4F.label = 446
panorama_762B17BB_70D4_4ED5_41D7_2EBBB5B8674E.label = 449
panorama_7629C021_70D4_C1F5_41D4_FF711F4E6A51.label = 451
panorama_76293896_70D4_C2DF_41B7_C9C9D0E4A991.label = 454
panorama_762920FC_70D4_C253_41C8_A15D78226F83.label = 456
panorama_762939D7_70D4_C25D_41DA_9E2BC8C8E94A.label = 457
panorama_7629125E_70D4_C64F_41D7_9262CF1BA8F0.label = 459
panorama_76293AE7_70D4_C67D_41D4_4E2B9664EAC9.label = 461
panorama_7629139F_70D4_C6CD_4198_D4AD4BEB719E.label = 463
panorama_76292C7A_70D4_C257_41C5_8ADED3AC2D72.label = 465
panorama_7629F501_70D4_43B5_41D7_5BBB27C8ECA7.label = 469
panorama_7629EE40_70D4_41B3_41C4_EDB3B23125A4.label = 471
panorama_762917B0_70D4_4ED3_41BD_40D4EC00E3E7.label = 472
panorama_7629C1FA_70D4_4257_41D4_86570442D271.label = 474
panorama_76292AD3_70D4_4655_41A1_887A8A5F2708.label = 477
panorama_7629C3D0_70D4_4653_41C2_C0CA64556332.label = 479
panorama_76293D73_70D4_4255_41D5_5ABB7E89C4E8.label = 484
panorama_7629B737_70D5_CFDD_41AC_9D3601BDF9CA.label = 486
panorama_762951C3_70D5_C2B5_41D1_E670F1456A22.label = 488
panorama_76295E57_70D5_FE5D_41D7_92884ACD527E.label = 490
panorama_76297AF7_70D5_C65D_41D2_6A0BA41F4D99.label = 493
panorama_76296659_70D5_CE52_41D6_C2801C23F75E.label = 495
panorama_7628900E_70D4_41CE_41C2_3E88B29DC1FB.label = 498
## Popup
### Body
htmlText_65265A99_726B_9428_41CB_38E44FF3BF20.html = Југозападно од главната кула пронајден се остатоци од темелната основа на мала еднокорабна црква (апсидата на црквата и дел од северниот и јужниот ѕид.
Дел од гробовите поставени врз темелната основа на бедемот, и на самиот влез, ни укажува дека сакралниот објект-црквата и некрополата се од времето по освојувањето на тврдината од страна на Османлиите кон крајот на XIV век.
На просторот по должината на западниот бедем, северно од цистерната, се наоѓа правоаголна просторија, веројатно од стопански крактер. Во склоп на правоаголната просторија, се наоѓа мал објект, базен-када со кружна основа, одвнатре обложен со вертикално поставени обработени правоаголни камени плочи. Од јужната страна на базенот, наспроти цистерната, сочувани се остатоци од керамичка цевка-водопроводна тубула, веројатно дел од водопроводната инсталација за довод на вода од цистерната до кадата.
На просторот пред јужниот ѕид од главна кула „Дон Жон” се наоѓат остатоци од влезот во акрополата. Релативно добро сочуваната малтерна основа на влезот укажува дека целокупното скалиште во должина од околу 8 метри било изведено во компактен варов малтер. Нецелосно сочуваната широчина на портата изнесувала 3 метри. Со овие податоци, со потполна сигурност, се дефинра постоењето на маркантен јужен влез во акрополата.
Помеѓу главната и помалата северна кула е вграден влез кој води во северното крило на акрополата.
Цистерната е градена од истиот материјал како и јужната цистерна. Во цистерната, во нејзината северозападна половина, откриена е подна површина од тули - печени ќерпичи произведени во поново време.
Главната кула Дон Жон, најдобро сочуваниот објект од целокупната архитектура на тврдината, со димензии од 10 х 8 м и висина на источниот ѕид над 12 метри. Во објектот се влегувало од запданата страна преку високи дрвени скалила.
На просторот од јужната половина на акрополата се наоѓа јужната цистерна. Цистерната е длабоко вкопана и соградена во карпестата почва
Надворешна кула - источен влез во тврдината
Северно од главната кула се наоѓа уште една кула со димензии 7,50 х 7,10 метри.
Арх. локалитет Исар
Општина Штип
Тврдината Исар, средновековната населба и утврдениот средновековен град Штип, се наоѓа на доминантно возвишение помеѓу реките Брегалница и Отиња.
Средновековниот град Штип, како и другите градови тврдини се состоел од утврден дел - внатрешен град (фрурион) и надворешен (амборија).
Највисоките делови од возвишението на Исарот се опколени со зидни платна, кои ја следат конфигурацијата на теренот. Најутврдениот и најбезбедениот дел од тврдината се наоѓа на акрополниот дел.
Остатоците од бедемите најверојатно датираат од времето на македонската (Самоиловата) држава (969-1014) кога интензивно се утврдуват градовите и тврдините. Во тој период била изградена или, најверојатно, била доградена Штипската тврдината. Дека во времето на Самоил и неговите наследници Штип веќе израснал во голема градска населба зборуваат податоците и на Јован Скилица, кој го споменува градот во 1018 година, кога Василиј II бил пречекан од жителите на Штип (Стипеон) со молитви и химни.
На тврдината на Исарот се регистрирани доградби, фрагменти од керамички садови и делови од тегули - покривни керамиди карактеристични за доцната антика, кои укажуваат дека на овој, поширок простор, постоел и постар доцноантички рефугиум.
Под османлиска власт, поедини нејзини делови повторно се обновени. На влезната партија од тврдината, која најмногу страдала, при нејзината обнова е вградена мермерна плоча со арапско писмо. Во средината на XVII век турскиот патеписец Евлија Челебија ќе запише: „Штип е кадилак со тврдина на ридот што ја чува стража”. Во градот имало: џамии, амами, голем караван-сарај и мала река.
Арх. локалитет Исар
Општина Штип
Тврдината Исар, средновековната населба и утврдениот средновековен град Штип, се наоѓа на доминантно возвишение помеѓу реките Брегалница и Отиња.
Средновековниот град Штип, како и другите градови тврдини се состоел од утврден дел - внатрешен град (фрурион) и надворешен (амборија).
Највисоките делови од возвишението на Исарот се опколени со зидни платна, кои ја следат конфигурацијата на теренот. Најутврдениот и најбезбедениот дел од тврдината се наоѓа на акрополниот дел.
Остатоците од бедемите најверојатно датираат од времето на македонската (Самоиловата) држава (969-1014) кога интензивно се утврдуват градовите и тврдините. Во тој период била изградена или, најверојатно, била доградена Штипската тврдината. Дека во времето на Самоил и неговите наследници Штип веќе израснал во голема градска населба зборуваат податоците и на Јован Скилица, кој го споменува градот во 1018 година, кога Василиј II бил пречекан од жителите на Штип (Стипеон) со молитви и химни.
На тврдината на Исарот се регистрирани доградби, фрагменти од керамички садови и делови од тегули - покривни керамиди карактеристични за доцната антика, кои укажуваат дека на овој, поширок простор, постоел и постар доцноантички рефугиум.
Под османлиска власт, поедини нејзини делови повторно се обновени. На влезната партија од тврдината, која најмногу страдала, при нејзината обнова е вградена мермерна плоча со арапско писмо. Во средината на XVII век турскиот патеписец Евлија Челебија ќе запише: „Штип е кадилак со тврдина на ридот што ја чува стража”. Во градот имало: џамии, амами, голем караван-сарај и мала река.