#: locale=mk
## Popup
### Body
htmlText_40C48DE1_54EC_C117_41D4_5EFC86F91873.html = Градбата на црквата Св. Ѓорѓи е интересен спој на две градителски фази.
Првата фаза која потекнува од постара црква XI век се карактеризира со обработени камени блокови со димезии од 40х100х140 cm во долните делови и помали 20-30 cm во горните делови.
Втората фаза изградена во почетокот на XIV век врз рушевините на постарата црква е градена со комбинирање на кршен камен и тула.
Заради малкуте зачувани елементи неможе со сигурност да се утврди аритектонскиот тип на постарата градба, но според големината на централните носачи и зачуваноста на ѕидовите се претпоставува дека постарата црква во основа била базилика со централна купола.
Милутиновата градба од 1312/13 во основа е правоаголник со полукружна аписда и пет куполи, една централна и четири помали над ќошовите на градбата. Олтарниот простор е поделен на три дела со два надолжни ѕидови одделен од насот со иконостас изработен од камен. Наосот е со правоаголна форма со припрата на западната страна. Во средишниот дел на наосот се наоѓа централната купола која потпира на два правоголни столпци на источната страна.
Во втората зона од фрескоживописот наслика се сцени од житието на Св. Ѓорѓи. Циклусот е опширен со 20 сцени. Прв ваков опширен циклус каде на јужниот и западниот ѕид се насликани воглавно маките на Св. Ѓорѓи, а неговите чуда и смрт на северниот ѕид, се насликани токму во оваа црква.
Во петтата зона, под Големите празници, насликан е циклусот на Христовите чуда и параболи. Програмата и распоредот на темите е определен од литургиските читања од Пентикостарот, т.е. од Велигден од Духови, заради што циклусот на Христовите маки и страдања е насликан во пониска зона.
Во третата зона во 20 сцени насликан е циклусот на Христовите маки и страдања. Тоа во црквата Св. Ѓорѓи и не е толку неочекувано со оглед на склоноста на сликарите да ги преставуваат евангелиските случувања во во многу детали. Од друга страна циклусот на Христовите маки и страдања е една од најомилените во периодот на Комнените и Палолозите.
Во четвртата зона во преставен е циклусот на посмртните јавувања. Според насликаните сцени можеме да видиме дека нема поголеми разлики од стандардната сценографија, еднинствено што циклусот е поопширен, што е единствена појава во уметноста на Палелозите.
На северниот ѕид, до преставите на Св. Констатин и Елена со чесниот крст, изведена е ктиорската композиција. На ктиторската композиција преставени се кралот Милутин со модел на црквата кој му го дава на Св. Ѓорѓи кој се наоѓа на неговата лева страна и кралицата Симонида која се наоѓа на неговата десна страна.
По правило сцените од циклусот на Големите празници го завземаат почесното место во наосот, најчесто во поткуполниот простор и највисоките сводови. Така и во црквата Св. Ѓорѓи зографите не одстапуваат од нивните предходници, но внесуваат новини во однос на сцените, каде особено важно им е исцрпно опишување со многу детали. За жал сцените од Големите празници се најоштетени, но може да се види колку Михаило и Евтихиј ги познавале и му се посветиле на најважниот литургиски циклус.
Најпопуларните светители и свети воини чии култови се негувани се насликани во првата зона на фрескоживописот. Меѓи светителите насликани се и свети доктори, монаси, ангели во монашка облека, а на северниот ѕид до влезот насликани се Св. Константин и Елена и ктиторската композиција.
На јужната страна од влезот во олтарот на иконостасот се наоѓа фреско-икона со допојасна престава на Богородица која го држи малиот разигран Христос. Ваков тип на Богородица со Христос станала омилена особено во Комненскиот период, а во XIV век постојат повеќе варијанти со различни епитети. На оваа престава во подоцнежен период додаден и терминот Пелагонитиса.
Фреско-икона со престава на Св. Ѓорѓи, патронот на црквата, насликан во биста со меч, копје, штит и венец со бисери на главата. На оваа фреска-икона, како и на лунетата над влезот во црквата, Св. Ѓорѓи е опишан како победоносец.
Црква Св. Ѓорѓи
С. Старо Нагоричане,
Општина Старо Нагоричане
Според легендите ктитор на постарата црква е Роман IV Диоген, кој околу 1070 година ја подигнал црквата посветена на свети Прохор Пчински, за која се претпоставува дека во основа била базилика со централна купола.
Натписот над влезот на црквата ни кажува дека во 1312/13 црквата повторно ја изградил кралот Милутин, а фрескоживописот е дело на Михаило и Евтихиј, едни најпознатите византиски зографи од крајот на XIII и почетокот на XIV.
Црква Св. Ѓорѓи
С. Старо Нагоричане,
Општина Старо Нагоричане
Според легендите ктитор на постарата црква е Роман IV Диоген, кој околу 1070 година ја подигнал црквата посветена на свети Прохор Пчински, за која се претпоставува дека во основа била базилика со централна купола.
Натписот над влезот на црквата ни кажува дека во 1312/13 црквата повторно ја изградил кралот Милутин, а фрескоживописот е дело на Михаило и Евтихиј, едни најпознатите византиски зографи од крајот на XIII и почетокот на XIV.