Црквата посветена на старозаветниот пророк св. Илија претставува мала еднокорабна градба. Постарата црква е градена од камен, а при обновата на црквата користени се обработени камења и тули.
Античкиот театар во Охрид бил изграден кон крајот на III или почетокот на II век п.н.е. во периодот на доцниот хеленизам и бил наменет за прикажување на драмски, музички и поетски претстави на љубителите на театарската уметност.
На 3 километри од магистралниот пат што води од Куманово до Крива Паланка, високо во селото Псача, Општина Ранковце, по асфалтиран пат кој води до живописната дабова и багремова шума сместена е црквата посветена на Свети Никола чудотворец.
Историските податоци се оскудни, но се смета дека е изградена во 1354 година. Како нејзини ктитори се спомнуваат севастократот Влатко и неговиот татко, кнезот Пасхач. Во една повелба од 25 март 1358 година се спомнува приложувањето на црквата кон манастирот Хиландар од страна на властелинот Влатко.
Марковите кули се наоѓаат на северната периферија на градот Прилеп. Во 2006 година Марковите кули се прогласени за споменик на природата.
Најстарите траги од користењето на овој простор се поврзуваат со времето на доцниот енеолит, кога на горните делови од ридот Маркови Кули егзистирала помала неутврдена населба, а на северните падини од возвишението Чардак се откриени остатоци од станбен објект лоциран во внатрешноста на една помала пештера.
За црквата посветена на Св. Богородица Елеуса (Милостива), нејзината историја, имотно-правните односи, феудалниот статус и богатството на манастирската ризница, дознаваме од податоци зачувани во светогорскиот манастир Ивирон, чиј метох Богородичината црква во Велјуса станала во XIII век.
Од камените надвратници кои биле поставени на над двата влеза на црквата прецизно се утврдува дека градбата била завршена во 1080 година под будното око на духовникот Мануил, предходно епископ во Тивериопол, кој во своите монашки денови ја изградил Богородичната црква, чија гробница се наоѓа во нартексот на црквата.
Во најстарите извори кај Полибиј, во кои за прв пат се споменува античкото име на Охридското Езеро, се укажува на фактот дека при првата воена акција на овие простори, македонскиот крал Филип II наредил да се изгради утврдување на ридот над езерото, додека најстариот историски податок за градот Лихнид (античкото име на Охрид) и самата тврдина потекнува од античкиот историчар Ливиј, од 209 година п.н.е., каде се говори дека тврдината веќе била изградена и функционирала во сите пресудни моменти од историјата на градот.
Според преданијата манастирот го подигнал српскиот крал Милутин во 1284 година, бил запален од страна на османлиите, најверојатно во 1689 година, а повторно бил изграден во средината на XIX век, односно во 1846 година. При конзерваторски работи утврдено… Read More
Скопската тврдина Кале се наоѓа на левиот брег на реката Вардар од каде доминира над центарот на Скопје. Со археолошките истражувања на тврдината утврдени се населби од раниот енеолит, раното и средното бронзено време, преоднит период од бронзениот… Read More
Археолошките наоди укажуваат на континуиран живот на просторот на идниот град Скупи и непосредната околина во бронзеното и железното време – од 12 до 6 век п.н.е. Според историските извори, Дарданците продираат и го населуваат регионот на Скопската… Read More
Last Updated: 23.05.2024 by kks.org.mk
Виртуелна прошетка на археолошкиот локалитетот Цареви Кули, Струмица
Царевите кули се наоѓаат на доминантна положба јужно од градот Струмица, на просечна надморска височина од околу 450 м. и претставуваат нем сведок на епохите кои ги одбележиле историските случувања на овие простори. Тврдината има издолжена овална основа и се протега 210 м во насока исток-запад и околу 80 м во насока север-југ.