Локалитетот Маркови Кули се наоѓа 1,6 км источно од село Кожле и 1,2 км јужно од село Летевци, 3 км пред устието на Пчиња во Вардар. Претставува тесен и издаден карпест рид 70 метри над реката со стрмни страни во теснецот на Пчиња, околу кој реката врти во голем лак. Мало седло од источната страна го дели од повисоките планини каде што денес поминува автопатот од Скопје кон Велес.

Локалитетот преставува средновековно утврдување изградено врз постара доцноантичка населба. На оваа позиција во доцноантичко време бил изграден граничен кастел што ги контролирал античкиот магистрален пат кој ги поврзувал провинциите Македонија и Дарданија (Горна Мезија).

Градот Кожле е спомнат во српските црковни повелби од времето на Стефан Душан. Со него тогаш управувал кефалија, што значи дека бил кралска (државна) тврдина. Го контролирала Вардарскиот пат во теснините помеѓу Скопското и Велешкото Поле. До 1230 година кога Србите ги освоиле граничните византиски кастрони Велес, Чрешче, Штип и Просек, Кожле претставувал српска гранична стража и најистурена точка кон Византија.

За да ја погледнете виртуелната прошетка на цел екран притиснете тука

Археолошкиот локалитет Кале, Битола, преставува средновековна населба која се наоѓа северозападно од Битола на рид со надморска височина од 894 метри кој доминира над околината.

На овој локалитет се наоѓаат остатоците од средоновековна црква која била изградена на почетокот на на XI век во слава на големата победа на македонскиот цар Самуил над војските на императорот Василиј Втори.

Според легендите на ова место по смртта на Самуил на 15 октомври 1014 година за цар бил крунисан неговиот син Гаврило Радомир.

За да ја погледнете виртуелната прошетка на цел екран притиснете тука

Локалитетот се наоѓа на висок рид северно од Неготино, со стратешка позиција со поглед на долината на Вардар. На зарамнетото плато може да се видат остатоци од одбранбен wallид околу древната населба.

Населбата била населена уште во 5 век п.н.е. Најраната монета пронајдена на местото досега е тетробол од Акантус, датирана околу. 525–470 п.н.е. Досега се ископани хоризонти од четвртиот век, хеленистички и римски период. Постои хијатус во населбата помеѓу доцниот хеленистички и августовските периоди. Локалитетот бил напуштен во почетокот на 2 век од нашата ера. Веројатно во времето на Аркадиј (н.е. 383–408 н.е.), тој бил грубо зајакнат како прибежиште.

За археолошкиот локалитет Градиште се претпоставува дека можеби се работи за античкиот град Антигонеа.

За да ја погледнете виртуелната прошетка на цел екран притиснете тука

Археолошкиот локалитет Маркови Кули се наоѓа високо на левиот брег на реката Вардар на највисоката точка на Јуручки камен над влезот во клисурата и преставува една од најрепрезентативните раноантички утврдувања на територијата на Република Македонија. Археолошкиот локалитет е идентификуван како резиденција на пајонските кралеви од IV – III век, а можеби и порано во раниот V век.

Масивните бедеми се претпостава дека се подигнати во времето на владеењето на македоснкиот крал Архелај (419-339 гпне).

За да ја погледнете виртуелната прошетка на цел екран притиснете тука

Археолшкиот локалитет Градиште се наоѓа над селото Град на неговата западна страна. Најстарите остатоци потекунуваат од бакарното време (3.500 гпне), потоа од бронзеното време, хеленистичкиот и римскиот период, доцната антика и средниот век.

За археолошкиот локалитет Градиште се претпостава дека станува збор за античкиот град Армонија.

На локалитетот Градиште пронајдени се повеќе крстови од X-XII век, а најдоцнежниот потекнува од XVIII век.

Од турскиот попис од 1570 година е напишано дека станува збор за голема и организирана населба.

За да ја погледнете виртуелната прошетка на цел екран притиснете тука